Çalı Kuşu Şiiri - Mehmet Osmanoğlu

telaşlı rüzgârlardan alıyorum haberi
bitiyor ömrümüzün asude mevsimi yaz
damla damla yokluyor yağmur pencereleri
sararmış bahçelerin dudaklarında niyaz

sararmış bu bahçeler nokta nokta kanatır
ruhum iğne yastığı bu bitimsiz efkarla
düşen sarı yapraklar ölümü hatırlatır
içinden geçtiğimiz son yazla sonbaharla

son yazla sonbaharla hülyalar da bitiyor
ah kalbim yaşamakla nasıl derde bulaştın
saatler usul usul vaktimi eritiyor
ah mazi sesin gelmez ne kadar uzaklaştın

ah mazi uzaklaştın durgun kıyılarımdan
rotasını kaybetmiş dümensiz gemi gibi
bir işaret veriyor kaybolan yıllarımdan
takvimlerden dökülen son yaz mevsimi gibi

son yaz mevsimi gibi acıtan bir saadet
taşır kanatlarında bu eflatun bulutlar
hicranın ey sevgili daha büyük felaket
bir başka nevbahara yelken açar umutlar

bir başka nevbahara nasip olur mu vuslat
kanımdan çekilirken sayha sayha nefesim
adın dudaklarımda tespih olsa da heyhat
aşılmaz duvarlardan sana ulaşmaz sesim

sana ulaşmaz sesim mevsimler ötesinden
uzattım ellerimi dara düşürme beni
öyle yakınsın bana öyle uzağım senden
bir kenarda durayım ülkenden sürme beni

bir kenarda durayım sen göz ucuyla seyret
bir çalı kuşu gibi eşiğinde tünerim
kalbim dolu elim boş azımı çok kabul et
sana aşık olmaktan başka yoktur hünerim.