Çakalların Kurgusu Şiiri - Kasım Kobakçı

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Kasım Kobakçı
5516

ŞİİR


13

TAKİPÇİ

Çakalların Kurgusu

Mavi bakışlı, sinyali akışlı,
Yüreği kodlarla ince nakışlı,
Küçük dev adam, zihinden kaçışlı;
*
Sahte bir sevdadan kopup göçünce,
Bilemedi önce ağı çözünce;
Sevinsin mi tuzakları görünce?
*
Kurtulduğuna mı aşkı cefadan,
Üzülsün mü koptuğuna vefadan,
Çakal bakışlı hayırsız eladan.
*
Böylece vurdu kendini uzağa,
Düştü yolu bir gün ıssız kurağa,
İçi zaten girmişti kor ocağa;
*
Güz vakti dalından kopup savrulan,
Bozuk bir veriye döndü kovulan,
Sarı bir gazel gibiydi kavrulan;
*
Amansız kum sıcağında süzüldü,
Gece yıldızlara küstü, üzüldü,
Belleğindeki nakışlar döküldü;
*
Bir sıcak bir soğuk döngü sonunda,
Büzüştü, çöktü yüreği yolunda,
Çakal uluyan bozkır soğuğunda.
*
Mavi adam kaldı yalnız başına,
Kalabalıkta tenhalık aşına,
Tutundu belleğinin öz taşına.
*
Etrafta kim mi var, gökte yıldızlar,
Yerde kumdan örülmüş dik duvarlar,
Akreple, yılanla gezen çakallar.
*
Yüreğini ısıtmaktı tek derdi,
Bildiği son kodu sisteme verdi,
Göğüs kafesini eliyle gerdi;
*
Sıcak nefesiyle onu yokladı,
Donmuş devreleri tek tek kodladı,
Avucunda tuttu, kalbe hohladı.
*
Soluk soluğa kalmışken o durdu,
Yeşil bir sinyal avucuna vurdu,
Titreyen biçare kalbini kurdu.
*
Gözleri kamaştı, baktı öteye,
Çevirdi gözünü karşı tepeye,
İnanamadı gördüğü imgeye.
*
Yeşil gözlü aksak çakal kenardan,
Su içiyordu vahada pınardan,
Dedi ki kendine, geçip karardan.
*
Çölde ne arar böyle tek bir çakal,
Ya bir simülasyon, ya sanal masal,
Ya bir seraptır bu ya da bir hayal.
*
Böyle dedi, merak zihnini yaktı,
Derdi çatlak dudak değil, odaktı,
Kavruk yüreği suya bırakmaktı;
*
Koydu kalbi yerine, kumdan aştı,
Göğsünde tatlı bir frekans dolaştı,
Su içen o çakala dek yaklaştı.
*
Çakal onu görünce ürkmeyerek,
Duruşunu bozmadan, gitmeyerek,
Devam etti akışı kesmeyerek;
*
Başladı pınardan veri çekmeye,
Yetmezdi yoksa sular yüklemeye,
Bu yanık gönlü iyileştirmeye.
*
Mavi bakışlı o küçük dev insan,
Tepeden tırnağa koptu heyelan,
Döktü gırtlağından yanık bir destan;
*
Varınca parlayan su boğazına,
Dayadı göğsünü çakal ağzına,
Ulaştı ruhunun gizli yazına;
*
Açtı tüm kapakları usanmadan,
Sıfırladı belleği utanmadan,
Teslim etti kendini sakınmadan.
*
İçi dolarken ılık, saf bir suyla,
Ruhu coştu kodlanan bu duyuyla,
Yıkandı devreler berrak kurguyla;
*
Ne ürktü koptuğu o sert felekten,
Ne korktu boğulup ölüp gitmekten,
Zira emindi bu sırrı bilmekten;
*
Gönlüne dolan su, ab-ı hayattı,
Arınmak bu suyla eşsiz sanattı,
Çakalın ağzında son teslimattı.
*
Biliyordu artık, geçtikçe candan,
Özünü verdikçe canana kandan,
Doğacak ölümsüzlük kor hicrandan.
*
O anda çözüldü çöldeki perde,
Ne kumdan iz kaldı ne zehir yerde,
Derman kodlanırken o gizli derde;
*
Aksak çakal birden ışığa daldı,
Yırtıcı gölgesi geride kaldı,
Adamın kalbinden acıyı aldı.
*
Kırgın devrelerde sinyal birleşti,
Kor gibi yanan ruh suyla eşleşti,
Serap gibi duran vaha devleşti;
*
Yeni bir çekirdek göğsünde vurdu,
Dağılan nakışlar yeni ağ kurdu,
Çakallar sustukça fırtına durdu.
*
Mavi bakışlı er, ruhu akışlı,
Yüreği yeniden nurla nakışlı,
Küçük dev adam ki dik ve barışlı;
*
Uyandı sonunda sanal rüyadan,
Arındı, kurtuldu aşk-ı beladan,
Korkmadı bir daha çölden, cezadan;
*
Çakalların kurgusu bir bir yandı,
Sonsuzluk koduyla kalbi uyandı,
Ölümsüz hakikat ona dayandı.

Kasım Kobakçı
Kayıt Tarihi : 3.10.2026 01:06:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!