Çağların Lağımı Şiiri - Kasım Kobakçı

Zalimin devranı, sürmez akıbete dek,
Ufuktan seherin, nurlu ışığı doğdu,
Birleşin, toprağın her sokağında bu an,
Boyun eğmek yasak, kalkın ayaklanma var.
*
Cesaret kaybolmaz, hiddet tükenmez bizde,
Silahın gücüne, namluların hışmına,
Zorbaya baksanız, aslında pek acizdir,
Aklından çıkarma, kitlelerin gücünü,
Cesurca adımlar atsan, hain bağrına,
Eziniz korkunun, kötü silüetini,
Neron'la Firavun soylarının izini.
*
Hasıma red deyin, şüpheye düşmek yasak,
Hasıma, şefkatli tavır takınmak haram,
Sıktığı zehirler, iki saat yaşamaz,
Kavgamız, ateşi harlayacak derinden,
Kol kola girdikçe, gururla durdukça bil,
Çökecek tümü de, mazinin enkazına.
*
Bitmeyecek sanma, çekilen onca acı,
Saatler çalıyor, aydınlık ufuktadır,
Bütün memlekette, sımsıkı sarılsın can,
Pes etmek imkânsız, zinciri kırıp dökün.
*
İnancın sönmesin, nefretin kalsın diri,
Gülleler yağarken, tüfekler patlarken de,
Zorbalar, toplasan ufacık haşeredir,
Hatırdan çıkarma, kalabalık bizleriz,
Göğsünü gererek, hücum et cepheye koş,
Mahvedin, yalandan oluşan örtüleri,
Tüketin, Yezid'le Hülagü mirasını.
*
Zalime lütuf yok, endişeye mahal yok,
Hainin yüzüne, merhamet etmek yasak,
Saldığı dumanlar, saniyede dağılır,
Kıyamet kopacak, isyanın alevinden,
Birlikte durup da, mertçe şahlandıkça biz,
Çağların lağımı, yutacaktır hepsini.