Boş ver dostum, herkes yapsın işini,
Hiç kimsenin hayatına karışmam!
Terk ederse bırakıver peşini,
Selamlaşır fakat kalpte barışmam!
Gayret ile başarırım işimi,
Öyle bir musibet geldi dünyana,
İnsanoğlu hangi derdine yana,
Deprem, çığ, sel derken bir de corona,
Gelmek için birbiriyle yarıştı!
Öyle bir zamanda yaşıyoruz ki,
Ters düz oldu sapla saman karıştı!
Kapanan yarayı kaşıyoruz ki,
Feryat figan ile aman karıştı!
Tutsak olmuş insan, paraya-pula,
Rıza için yardım etmiyor kula,
Cahil gelmiş, cahil gider okula,
Kalmamış değerler, kaybolup gitmiş!
Karamsar bir tablo çiziyor çevre,
Tükendi insanlık gelen her evre,
Felek ters çevirdi benim çarkımı,
Dert ile doldurdu, gönül arkımı,
Tarumar eyledi, evim, barkımı,
İşte bu sebepten gülmüyor yüzüm.
Başıma olmadık haller getirdi,
Felek sözüm sana eğer duyarsan,
Vurunca silleni beni devirdin!
Önce bir dinlesen bir kez uyarsan,
Hayatımı boks ringine çevirdin!
Âdemoğlu zinhar kaçışın yoktur,
Her yaşattığını yaşayacaksın!
Kime ne yaptıysan sana da haktır,
Yüklediğin yükü taşıyacaksın!
Mümkünse kimseye önderlik etme,
İyiyse kendinden, kötüyse senden!
Davet edilmeyen bir yere gitme,
Bir dost nasihati söylemek benden!
Gönül dünyasında kopan fırtına,
Her türlü acıyı yaşattı O’na,
Birçok yol denedi, dinmedi yine,
Feleğe kızdı da sesi çıkmadı.
Tebdil-i mekânda hayır var dedi,
Bu âlemde kendini hiç bilmeyen,
Sanki doğuştan kör, doğuştan sağır,
Bir de kendi durumunu görmeyen,
Gözleri görmüyor, idraki ağır!
Varlığından belki haberdar değil,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!