Bahar seli gibi geçti bu ömrüm,
Çileyle yoğrulup, duruldum artık!
Her yüze güleni dost sandı gönlüm,
Gerçek dostu seçip sarıldım artık!
En yakın dostların açar yarayı,
Yıkılır o zaman gönül sarayı,
Başkası alamaz gelen sırayı,*
Dünyanın düzeni inan ki böyle!
Kâmil olan insan kırmaz hatırı,
Sever her insanı, gönlünü alır!
Düşüncesi sığar taşmaz satırı,
Her işte ölçüyü bilerek kalır!
İbadet etmeye eşdeğer gibi,
Dündü henüz doğduğun, kucağıma aldığım,
Gönlümün çiçeğini, istemeye geldiler.
Ninniler söyleyipte dizimde salladığım,
Gönlümün çiçeğini, istemeye geldiler.
Daha çocuk yaşında, düştü gurbet ellere,
Gönlü güzel gerçek dostu bulunca,
Kaybetmemek için gönülden sarıl!
Yapılanda niyet halis olunca,
Ne gönül koy ne de dostuna darıl!
Gereksiz insanları çıkar ki hayatından,
Bozmasın huzurunu rahat et en azından,
Hayır gelmez böyle bir insanın avazından,
Girmesin hayatına kafan hep rahat olur!
Baharla beraber kaynıyor kanı,
Yeni filizlenen taze dal gibi!
Şenlenir bahçesi, yeşil her yanı,
Yanakları yayla görmüş, al gibi!
İncitmek istemez hiçbir gönülü,
Dünya nimetleri al senin olsun,
Vefalı dostlarım tek beni bulsun,
Sevdiğim insanlar yeter ki gülsün,
Canımı dişime takar giderim!
Karşılıksız uzatırken elimi,
Dedikodulardan hevesim kaçtı!
Nedense hiç kimse tutmaz dilini,
Başına olmadık belalar açtı!
Değer bilmeyene sırrını verme,
Açar düşmanına eller söz eder!
Gerçek dost değilse gönlünü serme,
Kalbinde yarası kalır iz eder!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!