Bazı insan boş teneke gibidir,
Bilgisi yok sesi fazla çıkıyor!
Her bilgisi bir sanaka* gibidir,
Ummadığın gönülleri yıkıyor!
Anlatır anlatır aynı terane,
Bırakmamış yemiş her türlü nane,
Bütün olanlara vardır bahane,
Bu insanlar bizden hep uzak dursun!
Utandı kendini çekti geriye,
Kalmadı yürekte yağı eriye,
Feleğin çilesi geçti seriye,
Ömrünce ağladı bir gün gülmedi!
İsmini deyince kızardı yüzü,
İşleri insana iftira atmak,
Mizah yaptık diye çamura yatmak,
Çırpındıkça pislik içine batmak,
Doğudan batıya sıralanmışlar,
İnci gibi dizilmiştir, Toroslar.
Geçit verip bazen aralanmışlar,
Gelin gibi süzülmüştür, Toroslar.
Engini, yükseği, yeşili boldur,
Kendine sunulan bunca ibretten,
Payına düşeni kimse almıyor.
Fayda bekleme hiç sakın namertten,
Gelecekten yana ümit kalmıyor.
Zamanında alır o çay demini,
Bozulunca artık tutmuyor düzen,
Başına olmadık birçok hâl gelir.
Böyle yazmış alın yazımı yazan.
Ummadığın dertler üstünde kalır.
Sanki özel salmış felek üstüne,
Gönlün tutulursa kara sevdaya,
Mantık izne akıl tatile çıkar!
Sevdiğinin kalbi olursa kaya,
İnsan tatlı candan hayattan bıkar!
Bakarsın yerinde duruyor gibi,
Bir varmış bir yokmuş geçiyor zaman!
Ucu bucağı yok görünmez dibi,
Sanki kanat takmış uçuyor zaman!
İçimde bir ukde kaldı hayaller,
Deli gönlüm ile barışamadım!
Uçup gitti zaman boş kaldı eller,
Felekle bir türlü yarışamadım!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!