Yutkundu da diyemedi sözünü,
Öyle garip garip yüzüme baktı.
Hüzünden yaş kaplamıştı gözünü,
Bahar seli gibi çağlayıp aktı.
Söyle dedim çekinmeden derdini,
Dar günümde darıma yetişmeyen,
Ne dost olur bana, ne de arkadaş.
Benimle bir olup dert bölüşmeyen,
Kafaya atılan ölümcül bir taş.
Seni deyip gelip elinden tutan,
Seven sevdiğini her zaman düşler,
Sevgi nakış-nakış gönlüme işler,
Yürekten gelince ne hoş gülüşler,
Bu hayatın tadı sevgiyle olur.
Sevgi-saygı inceliktir insanda,
Felek vurdu, sizde öyle baktınız,
Ateşe benzini döküp yaktınız,
Size karşı sevgi mi bıraktınız?
Felekle bir olup seyre durdunuz.
Düşenin elinden hiç tutmadınız,
Sevgiden geçiyor huzurun yolu,
Sevgiyle hayatın oluyor dolu,
Sevgiyle yeşerir çiçeğin dalı,
O zaman hayatın anlamı olur!
Sokağı güzel bir koku kapladı,
Rayihası, ruhumuza işledi.
Portakal çiçeği, dedi hopladı,
Sanki hayat o gün, yeni başladı.
Çiçeği süt beyaz, yaprağı yeşil,
Sıfatına bakıp adam sanırsın,
Oysa o fırıldak rüzgarsız döner!
Çıkarına dokun iyi tanırsın,
Bütün ışıkları bir anda söner!
Doğarız rolümüz bebeklik bizim,
Çocuk, genç, yetişkin sıralı dizim,
Eser bırakırsam dünyada izim,
Dönem dönem roller yüklenir bize!
Varsa bir rolümüz sorumluluk var,
Değmez insanlara değmez işlere,
Ruhunu daraltıp kafanı bozma!
Pembe hayallere olmaz düşlere,
Kaleme sarılıp boşuna yazma!
Doğru ve yanlışta bir ince perde,
Bazen ayırt etmek çok zor oluyor!
Bu incelik belki düşürür derde,
O zaman gözleri yaşla doluyor!
Sevip sevmemeyi ayıramadı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!