9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Lafım bizzat şahsına, çay ocağı sakini, duy beni Cabbar,
Ayağını denk al, keserim nefesini, ensende patlar şamar,
İçemezsin bir yudum su, kurur bedenindeki o damar,
Şükret Yaradan bir, aynı kıbleye döneriz, yoksa sonun nar.
*
Sana yar olmaz periler, sana düşen ancak zifiri karanlık,
Kim çizermiş kaderi, sanma beni alelade bir varlık,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta