Buz Ve Kül Şiiri - Naime Özeren

Naime Özeren
416

ŞİİR


202

TAKİPÇİ

Buz Ve Kül

Hep sana doğru akan bir nehirdim
Bazen deli dolu, bazen durgun
Aktığım ovamdın, yurdum…
Bilmezdim dur- durak, uyku-dönek
Hep sanaydı en güzel şarkılarım
Gece gündüz hep seni sayıklardım
Bu böyle sürecekti ölenedek
Duymadın
Yoruldum…

Suyun örtüsü buz
Örttüm sevgimin üstünü usulca
Üşümesin diye
Buz tuttum…
*
Ve bir ateştim sevginle alevlenen
Yandıkça kor olan, fakat tükenmeyen
Rengi sen, ışığı sen, sıcaklığı sen
Bilmedin
Kahroldum…

Ateşin örtüsü kül
Örttüm üstünü külle usulca
Sevgim hep sımsıcak kalsın
Üşümesin diye
Şimdi benden arta kalan
Sadece bir avuç kül
Kapılıp hoyrat rüzgâra
Savruldum…/

Naime Özeren
Kayıt Tarihi : 15.1.2020 16:27:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Ahmet Erdem
    Ahmet Erdem

    Fakat sözcüğü yersiz kullanılmış gibime geldi

  • Mustafa Bay
    Mustafa Bay

    Bir araya zor gelen...
    Kül ve buz!
    İki uzak uç gibi...Gidilip gelinmesi zor...

    Ama aşk varsa?
    Hem kolay, hem mümkün...
    Yorulma, kahrolma, savrulma pahasına!

    Ne güzeldin şiir..
    Tebrikler Öğretmenim.....

  • Serpil Tahtalı
    Serpil Tahtalı

    Can yoldaşlığı bu,soğuğuyla buz sıcağıyla ateş,koruyla kül olunur....Rüzgarıyla savrulana dek.. Çok güzeldi NAİME HOCAM....SAYGI VE SEVGİLERİMLE...

TÜM YORUMLAR (3)