Ondokuzunda bir gençtim,
Lavlara düştüğünde yüreğim,
Siyah beyaz veskalık resminde,
Sürüklendim Buz gecelerine...
Birinci sürgün dönemimde,
Dağı,taşı,ovaları,yolları,
Şoseleri,caddeleri her yolu,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta