Buyur Şiiri - Kasım Kobakçı

Buyur demek kıldan tel,
Vakitsiz estin, boz yel;
Misafir edecek el,
Bende şimdi yürek dar.
*
Tat vermez sohbetimiz,
Sende soluk bir beniz,
Bende kıl yarası iz,
İnsana düşer efkâr.
*
Şimdi git, yoluna bak,
Soğuk pınarlardan ak,
Sarp dağlarda şimşek çak,
Yıldızlarla selam sar,
*
Ben de sessiz durayım,
Kendimi bir kurayım,
Başı taşa vurayım,
Yarama tuzları kar.
*
Hadi git, uzakta yan,
Bir dön dolaş, geçsin an,
Kendini bulsun bu can,
Sonra gel yatıya var.
*
Hoşafına gitti tat,
Kıl tellere zehri kat,
Kırık döşeklere yat,
Sanma bunu büyük kâr.
*
Kaynar acı, diri köz,
Hoşafına gitti söz,
Kıl sırattan geçti göz,
İçimde küllenir har.