"Yüzümün kırılıp gözyaşlarımın tuzla buz olduğu anların birinde fark ettim, çocuk kalmanın en büyük mutluluk olduğunu. Oysa hep bir an önce büyümek istemiştim.
Bir gecede büyümekti tek hayalim.
Mevsimler aylara, aylar yıllara, yıllar duygulara evrilirken büyüdüm.
Ve anladım ki, büyüdükçe kirlendim. Önce ellerim kirlendi, sonra dizlerim, sonrada yüreğim.
Şimdi yıkasam da geçmeyen lekeler taşıyorum.
Deterjanım mı kötüydü, yoksa kaderim mi?
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta