Yürüyorum deli şehrin sokaklarında bugün,
Isındı vücudumun her köşesi, ama neden üşüyor kalbim?
O kadar ses var etrafta, kalabalık bu mecralar,
Neden yalnızım peki, neden düştüğüm bu efkâr?
Kahkahalarım çok sesli, gürültülü, hiç eksik olmuyorlar,
Zaten iyi olmayan hayatımda
Bir sen varsın sevdiğim
Üzersin ekseriyetle, yaptıklarınla
Derde dert katarsın sevdiğim
Farklısın hepsinden, tüm renklerden ayrı
Kara bulutlar gelir oy, sarı güneş saklanır
Çatıp kaşların gittin oy, bu gözlerum ağlaşır
Rüzgar eser delice oy, ne var ne yok savurur
İner gene sis duman oy, sevenleri ayırır
Kahkahalarla güldüğüm fotoğraflarıma bakarken siz
Cenaze namazını kaçıracaksınız
Vura vura tempo tuttuğunuz tabutumun içerisinde ben
Yıkanacağım kendi gözyaşlarımla son kez
Diyecekler ki biz iyi, mutlu bilirdik onu
Başın gövdene ağır olunca
Göz kapakların kararınca
Sıcak yastığın seni cagırınca
Kalk ayağa, yatmaktan hayırlıdır
Uykular alemi çağırır seni
Yapayalnızım
Etrafım yangın yeri ve ben üşüyorum
Durduramıyorum titreyişimi
Ellerim sanki benim değil
Parmaklarım bir başkasının
Kendi sesim yabancı bana
Çekmecede yalnız kaldı bir teki
Sordum aynaya: "Kayıp olan hangimiz ki?"
Ben mi onu yitirdim, o mu beni
Kim bilir kimin eksik öteki yarısı şimdi
Aramakla bulunmaz, bulunmakla aranır
Elem oldun git işine
Beni bırak kendi başıma
Yana yandım kar ayazda
Sana vurulduğumdan beri
Bi güldün, aktın içime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!