Dünya bir kervansaray, ben bir gecelik konuk,
Kapısından çıkanı gözümde yaşla bildim!
Bal şerbeti içtim de dilde tadı hep buruk,
Yolun sonunu ancak servili taşla bildim!
Dost yüzünde gül açar, dilinde bal ve şeker,
Ardımdan gölgeme de sinsice diken eker,
Taştan beter attığı o gül bağrımı söker,
Dostu dilde aramam, dar günde işle bildim!
Gurbet yeli bıçaktır, yüzümü ayaz keser,
Ses versem yankı dönmez, dağlar, taşlar da küser,
Kandil yanar, odama hüzün çöker, yas düşer,
Köyde tüten ocağı gurbette kışla bildim!
Her başakta orağın derin bir yarası var,
Her somunda ananın tandırda duası var,
Paylaşılan sofranın meleği, sefası var,
Bereketin sırrını yavan bir aşla bildim!
Ana gözü yollarda yanan bir çerağ imiş,
Ana bağrı ayazda sıcacık kucak imiş,
Ana eli yaraya şifalı yaprak imiş,
Yuvası boş kalınca çırpınan kuşla bildim!
Zaman coşkun bir seldir, ömrüm bir saman imiş,
Altın kubbe, gümüş taht, hepsi de yalan imiş,
Göçerken heybemdeki tek azık iman imiş,
Bunu da geç de olsa ak düşmüş başla bildim!
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 22.11.2026 09:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!