BUNA HAKKIN VAR MI?
Bir Emir Ergin Koç Kaleminden
⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂
Daha çocukluğumun tadına varamadan,
Hayatın yükünü sırtıma vurdun.
Bir lokma ekmeğin peşine düşürdün,
En güzel yıllarımı elimden aldın.
Ben daha yaşamayı öğrenememişken
Beni bin türlü kavgayla sınadın.
Söyle ulan hayat!
Ben sana ne yaptım da
Bunca hesabı benden sordun?
Buna hakkın var mı?
⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂
Gençliğim geldi, kapımdan geçti,
Bir gün olsun yüzüme gülmedi kader.
El âlemin derdine derman ararken
Kendi derdimi içime gömdüm.
Kime omuz verdiysem doğrulup gitti,
Ben düştüğüm yerde yapayalnız kaldım.
Ulan, insan dediğin biraz da vefa bilmez mi?
Bir ömür yanlarında durduğum insanlar,
Bir gün olsun dönüp ardına bakmadı.
Ben sizin kötü gününüzde vardım,
Siz benim hangi günümde vardınız?
Buna hakkınız var mı?
⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂
Sonra bir sevdaya inandım,
Belki dedim, bu defa yüzüm güler.
Ne servet istedim ne şan ne şöhret,
Bir sıcak yuva, bir de gönül huzuru.
Ben yarınımı onunla kurarken
O, bensiz bir yarına karar vermiş.
Gidişine değil be güzelim,
Bunca yıl aynı hayale inandırıp
Sonunda beni yabancı bırakmana yandım.
Madem bir gün vazgeçecektin,
Neden ömrümün en güzel yerinden başladın?
Buna hakkın var mı?
⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂
Geçen gün eski bir resmim geçti elime,
Gözlerinde umut taşıyan bir delikanlı...
Ne kadar da benziyordu bana,
Ne kadar da uzaktı bugünkü hâlimden.
Sonra aynanın karşısına geçtim,
Saçlarıma düşen aklara baktım.
Ulan, ne zaman geçti bunca sene?
Hangi ara tükendi içimdeki heves?
Ben daha yaşayacağım günleri sayarken
Meğer yaşamadığım yıllar birikmiş geride.
Ey zaman!
Benden aldığın gençliği
Hangi ömürle geri vereceksin?
Buna hakkın var mı?
⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂
Ah be annem...
Sen bana helal lokmayı öğrettin,
Ben harama el uzatmadım.
Kimsenin ahını alma dedin,
Bir gönül incitmemeye çalıştım.
Ama bu dünyanın terazisi bozukmuş anne,
Kiminin yalanı baş tacı edildi,
Kiminin doğruluğu başına bela.
Ben insan kalmanın bedelini ödedim,
İnsanlığı unutanlar sefa sürdü.
Söyle anne,
İyiliğin karşılığı bu mudur?
Bir insanın vicdanından başka
Tutunacak hiçbir şeyi kalmaz mı?
⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂
Şimdi ne geçmişten bir alacağım var
Ne de kimseden merhamet dilenecek hâlim.
Yalnız bir çift sözüm var bu dünyaya:
Ben kimsenin ekmeğine göz dikmedim,
Kimsenin mutluluğuna gölge düşürmedim.
Bir ömür başkaları üzülmesin diye
Kendi içimde kıyametler kopardım.
Ama yeter ulan, yeter!
Ben de bu dünyaya bir defa geldim.
Benim de gülmeye, sevmeye,
İnsan gibi yaşamaya hakkım vardı!
Ey hayat!
Ben senden fazlasını istemedim,
Sen bana en azını bile çok gördün.
Ben herkese bir ömür yetiştim,
Sen beni kendime geç bıraktın.
Söyle şimdi,
Benim yaşayamadığım bu ömrün
Hesabını kim verecek?
BUNA HAKKIN VAR MI?
⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂
Emir Ergin KoçKayıt Tarihi : 1.11.2026 19:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!