Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Gerçekler..olağan üstü acı ve hüzünle sıralanmış...ancak acı çekerek okudugum dizeler..yüreğime mıh gibi işledi...o çakalların kökünü kazımak lazım..sevgiler yüreğinize.
melek ayaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta