Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Her ömür gelir geçer farkına varamazsın
Adım adım gidersin mazide duramazsın

Ömür biçilmiş kaftan zaman kaftan güvesi
Beden giyilmiş esvap ruh esvabın nüvesi

SON DEM

Ömür kısa hayal uzun
Çabuk geçer bahar yazın
Her bir fani anlar güzün
Çaresizce çeker nazın

Beş duyuyla sınırlı bir beden taşıyoruz
Görünen duyulanla hataya düşüyoruz
Hep sonluyu düşünüp sonluyu yaşıyoruz
Oysa sondan ötede uhrevi sonsuzluk var

Kalp ve ruh ilişkisi maneviyat coşturur

SEYYAR KÜTÜPHANEM ve BEN

Seyyar kütüphanemi okudum bugün
İlk cümlesi "şimdiye dek neredeydin" yazıyordu
İçindekilere baktım
- Müracaat kayıtlarım

Ey sevgili diye seslenmiştin ya
Bugünmüş vuslat günün
Senin için sürgün yeriydi dünya
Şimdi gerçekle yüz yüzesin gerçekleşti kutsal rüya
Mezarından baharlar yükselecek
Göklerden gelen kararla yükseldi ruhun

İnsanlık tarihi ondan okunur
Geçmişin aynası yüzüdür şiir
Okunan her mısra öze dokunur
Yanık yüreklerin közüdür şiir

Rabbim ilham verir bade içersin

Şiir vardır avaz avaz bağırır
Şiir vardır yaşanmışı çağırır
Şiir vardır okuyanlar öğürür
Şiir vardır geleceği böğürür

Şiir dediğin;

Gönlümün kıskacında nice çileler çektim
Ağlamaklı gözlerle nefsime zincir vurdum
Yıllarca usanmadan umut tohumu ektim
Mutluluk dermek için sabırla hayal kurdum

Sığ akan nehirlerde için için harladım

Boşa nefes tüketip kendimi zorlamışım
Boş tencere altında har ateşli çıraktım
Her şeyi dert edinip yüreğim harlamışım
Bu yüzden olmalı ki huzurumdan ıraktım

Derdimi anlatırken inim inim inledim

ŞİİR VE BEN (Oğlum SAYGIN'a ithafen)

Pek fazla şiir okuyan biri bile değildim aslında, dünya meşakkatinden mi bilemem ama yazma dürtüsü de bana uğramamıştı belki de, ya da kapımı çalmış ama ben duymamıştım.

İlk şiirimin ilhamı can özüm, en büyük dayanaklarımdan biri, gönlümün gururu büyük oğlum Saygın'ın yurt dışındaki eğitim macerasıyla başladı, (önce Finlandiya sonra İtalya devamında Fransa derken en son staj için İspanya macerası) eğitime, umuda, geleceğe yolculuğa uğurlayışlarımdan birinde geri dönmez endişesiyle "Ne Olur Gitme" cümlesinin boğazımda düğümlenmesiyle başladı, hava alanında bu cümleyi haykırmamak için kendimi zor tutmuştum.
Erkekler ağlamaz ya o anda ben de ağlamadım. Eve dönüp odasına bir göz attıktan sonra çözdüm boğazımdaki düğümü, yazmalıydım dedim bu yoğun duygularımı, ama nasıl yazıya döksem bilemedim, yazsam satırlara sığmazdı içimdeki çığlıklar bu ruh halimin duygu dergahımın fay hattını tetiklemesiyle başladı şiir ve doğaçlama ilk dizeler düşmeye başladı yüreğimin can duvarına " Ne Olur Gitme" diye haykırdı kalemim ve yazmaya başladım. İşte o gün;