Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Vücudum deniz gibi açıklarım dalgalı
Med cezir arasında dalgalara tabiyim
Yürek nefsine dargın ruh bedenle kavgalı
Urganı tel tel olmuş salıncakta gibiyim

Maziden el sallıyor çocukluğum gençliğim

Boşuna uğraşmayın emekler boşa çıkar
Eksen de buğday vermez yer kayran tohum arık
Vatan nedir bilmezler emel sadece çıkar
Kimse destek vermesin bunlar zaten şımarık

Terör örgütlerinin yoktur asla molası

Çöl kumu savruluyor dört bir tarafa
Gökten dehşet yağdırıyor kara bulutlar
Cehennemden kaçıyorlar Araf'a
Umuda koşuyor masum çocuklar
Utangaç tavırla eğilmiş başlar
Onları arıyor alıcı kuşlar

Topluma fitne salar dillerdeki zemmi zan
Bumeranga dönüşüp ruh öldürür suizan...

Ömrümün baharıydı
"İnsan yaratılmışların en şereflisidir"
Hoş geldin dediler imrendim
Güvenmelisin dediler güvendim
Mutlu başladı süreğim

Şu yalan denen bela beşerin yüz karası
Yalana pirim veren toplumların yarası

Bu çağın hastalığı salgın bir hal alıyor
Tele/vizyon yoluyla her haneye dalıyor

Ona yol gösterdik aklı basmadı
Saltanat uğruna gözü kesmedi
İstediği yönde rüzgar esmedi
Halkını öldürdü şu zalim Esed

Baktı ki olmuyor Rus’u çağırdı

Neden niçin nasılı şiar edin kendine
Kendine soru sormak düşünceyi doğurur
Besle büyüt uygula renk karıştır rengine
Boya fırça ve tuval yeni tablo çağırır

Daldır spatulayı gezdir tuval üstünde

TAKİYE Mİ, BAKİ/YE Mİ

Yaratılma gayen tekamül için
Bunu insanoğlu bilmiyor niçin
Doğruluk yolunda dert biçim biçim
İnsanca yaşamak yüzün akıdır

Fazla söze gerek yok her şey ayan beyandır
Gönderdiği kitapta anlatmış ahirini
Gidilecek esas yol ilim ile imandır
Elçisiyle aktarmış Yaratan zahirini

Oku diye başlayıp uygula emri vermiş