Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

T/AN

Gecenin gündüze pes ettiği an
Yaratılanları ağartıyor t/an
Nasipler yağıyor haydi kalk uyan
Uyanış aşkıyla El-Kerim'i an

İstiklal istikbal vatan uğrunda
Bütün coğrafyada geziyor Mehmet
Kahraman yürekli yüce bağrında
Büyük tehlikeyi seziyor Mehmet

Havadan karadan düşman vuruyor

Bu son gecede kardan adamım
Yürek hardan yoksun
Fermanı bekliyor imamım
Neden bu kadar soğuksun
Çok üşüyorum

Akıl aynı olsaydı yapay zeka olurduk
Tekamül hayal olur aynı yerde dururduk

Yaradan zeka verip beşere yol göstermiş
Oku diye başlayan Kuran'ımı göndermiş

Cana tak etti yeis
Yürek çoktan yorgundu
Kapıldı Temel reis
Safi-naz'a vurgundu

Geçmiş zamandı

Nice engebeli yollardan geçtim
Kendi engelime kendim takıldım
Hayal aleminde göklerde uçtum
Yüksekten uçarken yere çakıldım

Kanatsız kuş gibi oldum uçarı

YILDIZINI GÖRECEKSİN

Çok mu bunaldın
İçin mi daraldı
Umutsuz mu kaldın
Benzin mi sarardı

Düşünmeye fırsat vermeyen yıllar
Göçmen kuşlar gibi uçup gittiniz
Gençlikte hal hatır sormayan yıllar
Ömrümü dört nala sürüp ittiniz

Kendime münasip bir dünya kurdum

Yine yangınlardayım içim daraldı inan
Millet sanki enayi kandıran kandırana
Bıktık usandık artık sınırsız dolu ekran
Birbirini yiyerek sindiren sindirene

Evimizin içinde her dem aynı simalar

YİYORUM KEDERİMİ

Zerrenin zerresiyim şu kocaman cihanda
Merak edip tartmadım dünyada ederimi
Çıkışa koşuyorum iki kapılı handa
Yüreğimin içinde sindirdim kaderimi