Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Yalanın en kötüsü kuşkusuz ki bühtândır
İftira atan kimse şeddeli şarlatandır
Suizan dahi kötü bırakın iftirayı
İftirayı defetmek en yahşi imtihandır...

Temmuzun on beşiydi ihanetin gecesi
Kendini dev zannetti baş iblisin cücesi

Robotlar emir aldı okyanus ötesinden
Aklı selim olanlar utandı atasından

İhtirasın dizgini nefsin elinde ise
Güzergahın rotası şeytana emanettir
Nefsine gem vuranın rehberidir farise
Farisesiz yolcunun finali melanettir...

Bülent ARKAN kasım 2019

İhtizaz halinde izsiz yollarda
Zerreye özenip hiçlik hallerde
Melek kanadında emin ellerde
Buharlaşıp uçsam gökte barınsam

Hayat denilen şey nefes arası

Kızıla döndü bulut ok fırlatıp dağlara
Gözümde perdelendi güneşimi saklayan
Denize düşen ateş takılmıştı ağlara
Sabahı bekle dedi ağları ayıklayan

Yansıma pırıltısı Aydan aksetti suya

İlişmeyin ekranlara
Hey size söylüyorum
Her konuda ahkam kesen ekran borazanları
Fitne fesat ekmeyin
Bu toplumu germeyin
Ayrık otu dermeyin

HAYAT SERÜVENİ

Ruh bedenimize girdi gireli
Sonsuza odaklı yönlüleriz biz
Han baki kalacak hayat süreli
Akıbeti toprak canlılarız biz

Başa neler geldi hayat boyunca
Kimine ağladık kimine güldük
Dengemiz bozulup şakül kayınca
Tekrar denge kurduk sanma ki öldük

Bazen şer sanılan hayıra döndü

Kurtulup dilimin zincirlerinden
Gökyüzüne fırlattım duygularımı
Kalbimle gözledim uçuşlarını
Yıldızların eşliğinde hece hece dans ettiler
Gerçek mi düş mü dedim kendi kendime

Her gece sabahında erken uyanır dağlar
Geceden dökülenler yunmayı bekler halde
Davet makamı sala sağlarda yürek dağlar
Günahkar bedenleri imamlar paklar halde

Hatıralar depreşir dillere düşer öykü