Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Yolum sırat köprüsü rüzgarım sağ yanımda
Sol yanımda uçurum savurur durur beni
Nefsimin virüsleri dolaşıyor kanımda
Damarıma musallat yürekten vurur beni

Vicdan fırçası ile kalbimi fırçalarım

Yapmacık da olsa dostluk sunumu
Gururdan hoşlanan insanız işte
Yandaşımız çoksa bizse konumu
İştahı şahlanan insanız işte

Övgü dolu sözle takla atarız

Sanırım insanlık haddini aştı
İnsan nesli dahil her şeyi yedi
Genlerle oynayıp hataya düştü
Amansız hastalık tümör üredi

Yetmedi dünyada dengeyi bozdu

En şeddeli vahşet için
Görülmemiş dehşet için
Tarifsiz bir şehvet için
Benzeri yok şer kuruldu

Kapıları kapatarak

KAPALI GÖZÜMÜN GÖRDÜKLERİ

Gözlerimi sıkı sıkı kapayıp
Vatanımı düşündüm bu gece
Yaşananlar yaşanacaklara götürdü beni
Düşünmeden edemedim

Ağustos ayında bir rüzgar esti
Hediye yolladı Karadeniz'im
Yunan'ı korkuttu şaşırttı dostu
Ülkemi kolladı Karadeniz'im

Yüzyılın en özel haberiydi bu

Ateş misin toprak mı düşünerek karar ver
Ateş olan kül olur toprak olan yol olur
Ne eşrefin kulu ol ne eşrefe zarar ver
Yaratanın kulu ol öz toprağın bol ulur

Aşırıya kaçmadan makul ve ayarlı ol

KAR ÇİÇEKLERİ

Gökten yıldız yıldız süzülüp indi
Türküler döktürdü kar çiçekleri
Akçaya büründük karalar sindi
Tortuyu çöktürdü kar çiçekleri

Ecdad soydur baba dağdır ana kar
Balalar kardelen sol yanımda yar
Kardan yoksunluğun ovalara nar
........Duvağın savrulsun doruklarımda
........Kardelenler açsın soğuklarımda

KARIŞMIŞ

Günceli gözlüyorum zıt kutuplar barışmış
Özden uzak zevahir bir kutupta yarışmış
Namünasip yöntemler son haddine erişmiş
Bırak at it izini atlar itler karışmış...