Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Sessizce konuşur gözlerin dili
İçine bakana çok şey anlatır
Bazen sırılsıklam bastırır Nil'i
En katı insanda kalbi inletir

Yalan nedir bilmez doğrudur sözü

Gök kuşağına baktım yedi renk sıraladım
Renkleri ovaladım bin bir yeni renk çıktı
Gözümdeki perdeyi kalbimle araladım
Gördüğüm görmediğim birbirine denk çıktı

Görüş açımı ölçtüm yüz seksen dereceydi

GÖZ YAŞI

Ölüm hediyesidir gözyaşı
Sağlığında bir türlü dökemediğimiz
Yıllarca biriktirip büyüttüğümüz
Diz dövdüren

Hiçliğin farkına varıp kızdığım
Ben bir hiçim deyip şiir yazdığım
Günleri hatırladım bugün

Hiçliğin gerçekliği horon tepiyor üstümüzde
Minnacığın minnacığına yenik düşen bir yerküre

Aşırı tamahkarlık mutsuzluğa yol açar
Hırs ile karar veren aklını ziyan eder
Hırs önde gidiyorsa gölgede akıl naçar
Akıl naçar olunca saklıyı beyan eder

Aklı naçar olanın işi gücü zan olur

"HOPDİRİDİRİDATDİRİDİDDİRİDOM"

İnsanı sevimlidir
Horozu başka öter
Dağı daşı altındır
Efesi çalım satar

Hüzünler istif istif
Sevinçler sona saklı
Papatya kırda pasif
Uçamıyor kanatlı
Yürekler naif mi naif
Her dem endişe kaplı

Zakkum çiçekleri bir bir açarken
Sürurlu zehrine közler bıraktım
Gönlümün arzusu gökte uçarken
Ördeğe sarılıp kazlar bıraktım

Deneye yanıla yol aldım handa

İÇİMDEN AĞLAR MIYDIM

Keşke zaman zaman aralasaydım
Açsaydım baraj kapaklarımı
Nazlı nazlı akıp ulaşsaydım deryalara
Gamın nemiymiş akıbetim

Gece dingin ben dingin saat bando çalıyor
Zaman cenderesinde tespih çeker haldeyim
Yelkovana bakarken yorgun gözüm dalıyor
Yakamozlar üstünde batar çıkar haldeyim

İçimdeki cehennem nefsimden besleniyor