Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

İki beton levhanın arasındaydı ölüm
Zifiri karanlıkta yatar ayak bir ziyaret
Ses almak umudu
Ses vermek sonucu getirecekti belki kimbilir
Yürek umudu
Azrail son nefesi bekledi

Virüsler kol geziyor ortalıkta
Beynimize midemize musallat
Beynimizi küçülten
Midemizi büyüten
Küçülen beynimiz midemizin esiri

Fil giderken eşek geldi
Al birini vur öbürne
Ne değişti neler oldu
Hepsi benzer birbirine

Biri bidon biri cüzdan

Bayram aramaktan elim boş döndüm
Karlı dağlar aşmış eski bayramlar
Hatırat toplayıp mazime gömdüm
Hayalimde düşmüş eski bayramlar

Sahilde depreşmiş bayramın hasmı

Sakın çıkma dışarı evde koru kendini
Nefes temiz olursa gür solursun evde kal
Kurallara uyarsan kovit yıkmaz bendini
Virüse sol gösterip sağ vurursun evde kal

Gençliğine güvenme virüs düşmesin döşe

EVLİYA CENNETİYİZ

Dervişlerin diyarı bizim Anadolu'muz
İlim irfan öğretip ışıklar saçmış onlar
İnce ince işlenmiş bizim Allah yolumuz
Dilinde güzel sözler yolları açmış onlar

Üşüyen gözyaşları kirpiğine yapışmış
Sabahın ayazında mora çalmış elleri
Kartondan yorganıyla sabaha dek öpüşmüş
Buz içine saklanmış sakalının telleri

Ayaklarına sarmış eskimiş abasını

Yükün çok mu ağır geldi
Silkeleyip geçtin yine
Hırsın kabuğunu deldi
Yaramızı açtın yine

Bilirsin ki biz faniyiz

EY GÖNLÜM

Ey benim deli gönlüm bu bahtiyarlık niye
Kazandın mı sanırsın şu kırk kulplu kazandan
Tamahkar nefs uğruna pekala demek niye
Eğer böyle gidersen farkın kalmaz sazandan

Dünyamızı bahşeden yüce Allah diyor ki
Sana ömür bahşettim bir de kocaman alan
Nimetle donattığım öyle güzel diyar ki
Senaryoyu kendin yaz oyun oyna oyalan

Geminin dümenini verdim senin eline