Sen sus bülbül ben şakıyayım şimdi
Paha biçilmez gülün 2 para
Pavyon ağızlarda çiğnenen yaprakları lağıma kusuluyor,
İki para için beli kırılıyor
Ağla bülbül ağla Sevdiğin gül bitkisel yosma
Asırlardır şakıdığın nazlı gül
peşkeş bütün maymunlara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta