Yalnızlığa karışmış bir yolun ortasındayım.
Gecenin ürkütücü karanlığını üstüme çektim.
Acılar bir yanda,hüzün öbür tarafta.
Kendimi aradığım yolun sonundayım.
Seni bana yakın yapan gecenin arkasında,
Sensizliğin son yakasında,
Acıların tam kucağında,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta