Şu alem de ne çocuk olabildim.
Ne genç,
Ne de kadın.
Yüreğimin hıçkırıkları arasında
Ne ağlayacak omuz bulabildim,
Ne de sevecek gönül.
Beynimi kemiren seslerde,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Omuzlarım da bir dünya yük…
Kalbimde kırıklar…
Ayaklarımda külçeler…
Ne güneşe dönebildim.
Nede göğe uzanabildim…
Hüzünler,kırgınlıklar.
kutluyorum kaleminizi .
Anlamlı ve duygulu bir şiirdi yürekten kutluyorum gönül pınarının hüzünlü akışını kalemin daik ilhamın bol olsun saygılar
hüzün yüklü bir iç çekiş...
anlamlıydı...
saygılar yüreğinize...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta