Buhur Şiiri - Aykut Kınay

Özüm bana bir gül bahar,
Sorsam diken neye benzer?
Az dokunsam, batsa tene,
Benim gönlüm seni arar.

Gördüm çokça hep divane,
Kimi revan, kimi viran.
Aşkın rengi çökmüş işte,
Açmış şemse ak şemsiye.

Bir deyince ses çoğaldı,
Tek bilince ortam sustu.
Varis mülke kefen biçti,
O hakikat ecel oldu.

Gölge bildim mâh-ı lâhût,
Lübten öte lübe doğru.
Bir yudumda içtim şerbet,
Evin içi buhur koktu.