Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Merhaba;
Pencere kenarı çiçekleriniz hiç solmasın....Çok güzel....tebrikler......Sevgiyle kalın.
insan acıdan yoğrulmuştur, bu yüzden buhran insanın özüne dönüşüdür belkide, ve öze dönüşte acılı bir yoldur... :))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta