Kara bulutlar çökmüştü
Yurdumun üstüne...
Korkunçtu karanlığın gürültüsü
Geçtiği yeri talan ediyordu
Düşmanın sinsi gülüşü
Bir tek şeyi unutmuştu
Bir tek şeyi!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta