Budur Benim Şanım Şiiri - Kasım Kobakçı

Zavallı bir kuşum,
Derindir yokuşum,
Çok yorgun duruşum.
*
Bıraktı annemiz,
Kırıldı hanemiz,
Tükendi çaremiz.
*
Ezildim her yana,
Sığındım samana,
Düştüm dar zamana.
*
Soğukta titredim,
Ölümü bekledim,
Dertleri ekledim.
*
Gökten yağdı dolu,
Bulamadım yolu,
Kırdım kanat kolu.
*
Toprağa uzandım,
Ateşlerde yandım,
Artık bittim sandım.
*
Göklere yalvardım,
Son gücümü saldım,
Karanlıkta kaldım.
*
Gelsin artık ecel,
Uzatsın bana el,
Dursun bu acı sel.
*
Ölüm kuşu indi,
Bütün korkum sindi,
Ağrı sızı dindi.
*
Dedi ki yaşarsın,
Engeller aşarsın,
Kendin de şaşarsın.
*
Sordum nedir neden,
Bunca dertler çeken,
Yok olup da giden.
*
Dedi kışlar biter,
Kötü günler yiter,
Hep sevgiler tüter.
*
Karlı dağlar aştım,
Çağlar suya şaştım,
Mutlu canda yaştım.
*
Buzlu karlar aksın,
Güneş sıcak baksın,
Bütün derdi yaksın.
*
Suda buzlar bitti,
Bütün dertler gitti,
Güneş bana yetti.
*
Yüzüm şimdi güler,
Tatlı umut siner,
Güzel günler diler.
*
Beni bir el tuttu,
Soğuğu unuttu,
Şefkatle kuruttu.
*
Sıcak tüylerim var,
Bitti o kış o kar,
Dünya olmaz hiç dar.
*
Sıcak yere geçtim,
Mutluluğu seçtim,
Ölümden vazgeçtim.
*
Yarım kalan canım,
Sevgi doldu yanım,
Budur benim şanım.