Gidişin gündüzdü
Gecelere büründü yaşadığım şehir
Soldu günün ışıkları
Kuşandı öksüzlüğümü kaldırımlar
Bir ben kaldım kaybolan bu şehirde
Bir de gümüş kanatlı martılar
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan


aynı rüzgarın savurduğu gündü günümüz
günün akşamında batan iki güneşti
biri sendin toprağa varan
diğerini karanlığa gömdüler hiç tanımadan
kızıllığı söndü gözlerimin
bu vakitler, sus oluyorum
bakmıyorum artık akşamları gökyüzüne
Bilirsin bu şehri
Bu şehir bi harap
sokaklar per perişan, o parklar ıssız, oturaklar bomboş kalmış
sönmüş bütün ışıkları kaldırım taşlarının
sen gittin ya
ben gidemiyorum
toprak almıyor gönlümü
bağışla ….
affınızla, bu şehir olunca
Saygı ve Hürmetlerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta