Dudakların mühür;
pas tutmuş bir kilit gibi açılmaz.
Gözlerin, içine bakıldıkça karanlığı çoğaltan bir kuyu.
Ellerim sana her uzandığında
bir fırtına koparır iplerimi,
gövdem boşluğa düşer.
Bu ne biçim sevda… dokunsam taş olurum,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta