Bu köyde Şiiri - Kadir Orakçı

BU KÖYDE

Muhtarı sahtekar, âzâsı hırsız;
Kalmadı kimsenin malı bu köyde...
Ağası tefeci, imamı nursuz;
Perişan milletin halı bu köyde...

Arsızlıkta şöhret olmuş, bilinir,
Ne umursar, ne üstüne alınır;
Kapının önüne koysan çalınır;
Vallahi köpeğin yalı bu köyde...

Ozanlar mızraba, tele sırt döndü;
Sağa küstü çoğu, sola sırt döndü;
Toprak bile artık, dala sırt döndü;
Gül değil, her taraf çalı bu köyde...

Elli yılı geçti dedem öleli,
Babam çıkıp Ankara'ya geleli,
Gardaş ben kendimi bildim bileli,
Beslenir Timur'un fili bu köyde...

Hem minarelerde okunur ezan,
Hem haklıdır burda garibi ezen,
Bu nasıl adalet, bu nasıl düzen;
Doğrulmaz köylünün beli bu köyde...

Yeni yeni ağa çıkar, bey çıkar;
Hele bekle, kısmetine ney çıkar;
Bir silkinse, yine epey oy çıkar;
Dilsizi, sağırı, keli bu köyde...

Cihâda gidenler, hazine buldu;
Bomboş keseleri bir anda doldu;
Eski mücâhitler müteâhhit oldu;
Dünyanın en güzel yolu bu köyde...

Yalamayı bilen ihâle alır;
Bilmeyenin boynu bükülür kalır;
Sadece "yol" dersek, haksızlık olur;
Kavşağı, yavşağı, dolu bu köyde...

Nerede bir düğün varsa yemekli,
Biliyorlar, gidiyorlar sürekli,
Koronadan arta kalan emekli,
Yaşarım dese de, ölü bu köyde...

Bahçeleri, bostanları sattılar;
Develeri hamuruyla yuttular;
Konuşanı içeriye attılar;
Lal oldu herkesin dili bu köyde...

Köyün meclisine girince kıran,
Talan oldu her yer, ortalık viran,
Bir Kıymetî kaldı davula vuran;
Ona da dediler, "deli" bu köyde...
Doymadı Timur'un fili bu köyde...

Kadir ORAKCI