Bu Havada Gidilmez Şiiri - Deniz Gece Ma ...

Bu havada gidilmez diyorum sana,
Gökyüzü bile tarafını seçmişken yağmurdan yana,
Ben nasıl susayım?
Nasıl “güle güle” diyeyim
Boğazımda düğümlenen fırtınayı yutmuşken?

Rüzgâr saçlarını savuruyor,
Sanki gitmeye yeminli bütün bulutlar.
Oysa ben,
Bir tek sen kal diye
Bütün gökleri karşıma alırım.
Bu havada gidilmez!
Kaldırımlar ıslak değil sadece,
Hatıralar kaygan,
Her adımda sana düşüyorum.
Her adımda biraz daha kırılıyorum.

Bu şehrin lambaları bile titrek,
Sanki onlar da korkuyor ayrılıktan.
Bak, martılar çığlık çığlığa,
Deniz kabarmış içim gibi,
Dalgalar kıyıya vurdukça
Adını haykırıyor taşlara.

Gitmek kolay mı sanıyorsun?
Bir bavula sığar mı onca gülüş?
Bir kapı kapanınca
Kalp de susar mı zannediyorsun?
Ben susmam!
İçimdeki isyanı alır,
Rüzgârın önüne katar,
Adını göklere yazarım.

Bu havada gidilmez diyorum,
Çünkü bu yağmur
Sadece gökten inmiyor,
Gözlerimden de akıyor usul usul.
Ve ben
Sana inat,
Kaderine inat,
Yazgıya inat seviyorum seni.

Kim ne derse desin,
Bu aşk boyun eğmez.
Bir sokak lambasının altında
Titreyerek beklesem de,
Gölgeni görürüm diye
Sabaha kadar direnir yüreğim
Gidersen...
Şehir susar belki,
Yağmur diner birgün,
Ama içimdeki fırtına dinmez, dinmeyecek.

Çünkü ben seni
Sadece sevmiyorum;
Sana karşıda savaşıyorum,
Seni kaybetmemek için
Dünyaya kafa tutuyorum.

Bu havada gidilmez!
Bırak bulutlar dağılsın,
Bırak kader yorulsun,
Bırak ayrılık vazgeçsin bizi ayırmaktan,
Ama şimdi...
Ne sen gidebilirsin
Ne ben seni bırakabilirim.

Çünkü bu aşk
Yağmurdan değil,
Son günüme kadar
Kalp durana kadar
Aşk mezara kadar
Sakın ha gitme...
Gece Mavisi Deniz & Ramazan Arslan