Bu Halin Şiiri - Kasım Kobakçı

Kibrin, göğü deliyor,
Böyle, garip geliyor,
Bulutlara çıkarsan,
Âlem, bunu biliyor.
*
Yerin, dibini görmez,
Kimseye, selam vermez,
Havada uçar, cismin,
Aklın, gerçeğe ermez.
*
Zirvelerde gezersin,
İnsanları ezersin,
Büyüklük taslayarak,
Gururunu sezersin.
*
Böbürlenip durursun,
Hedeften ok vurursun,
Boş gururun coştukça.
*
Aynalara bakarsın,
Yiğitleri yakarsın,
Küçümserken alemi,
Su misali, akarsın.
*
Şöhret, aklını sarar,
Zihnin, ruhunu yorar,
Düşeceksin yakında,
Dostlar, hesabı sorar,
Bu halin, kalbi kırar.