Bu Gönül Şiiri - Muhammet Bora Candan

Ölüm gelir dostlar el olur.
Aşk yardan dökülür Mevla’ya sel olur.
Akar yaşı gözün göl olur.
Ya Rab bekler yarlar yol olur.

Verirsen balı da, zehri de içer.
Gaye ben de dükkanı açtım demekse
Yine Kalubela sözünü biçer.
Tohum diye hecri sevmeye ekse.

Gözlerin nazından aradı cengi.
Ondan gayrı malum karardı rengi.
Bu gönül niye çekmez kepengi?
Sevmeyi vereni sevmeyecekse…

Mart / 2011