Sabahı olmayan gecelerdeyim.
Sel oldu gözyaşım, taştı bu gece.
Şiire sığmayan hecelerdeyim.
Kalemim konuştu, coştu bu gece.
Sevgiye güz düştü dudaklarımda,
Sevgi gülü soldu yanaklarımda,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Azrail can ister dostu bulmadan,
dostlar uzaklarda değil.
sevgiler.
Tebrikler güzel şiire. Sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta