Buz gibi bir su gibisin, korkuyorum içmeye.
Korkuyorum hasta edecek, şişirecek bademciklerimi bu.
Hem neme lazım, neyime benim yudumlamak öyle soğuk bir suyu şu kış gününde?
Efil efil esiyorsun sokaklarında bu şehrin, bunalmışım havasızlıktan.
Ama korkuyorum pencerelerimi açmaya.
Arada üşümek de istiyor insan ya, ne yalan söyleyim.
Lakin hassastır bu bünye, çok soğuk yemiş bir ruhum, anla.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta