BOZKIR’IN GURURU
Bozkırdan yükselir mert bir yiğit var,
Çalışır, yorulmaz, gönüllerde var.
Gonya’nın bağrında bir umut doğar,
Çalışır, yorulmaz, gönüllerde var.
Azmiyle aşılır nice yokuşlar,
Gayretle yeşerir kuruyan taşlar.
Güvenle birleşir gönüllü başlar,
Hizmettir yolunda yanan o ateş.
Halkın içindedir, halktan biridir,
Gönülden gönüle kurduğu Birdir.
Tebessüm yüzünde baharın izidir,
Tatlı bir bakışı gönüle değir.
Düzen onda huydur, tembellik yiter,
Çalışan elinde nice iş biter.
Fedakârlık varsa engeller gider,
Her yeni gününde hizmete koşar.
Bozkırın çocuğu, Gonya’nın şanı,
Hizmetle yoğrulmuş özü, imanı.
Huzurla buluştur halkın her yanı,
Gönüller sevgiyle adını anar.
Mahrumi der ki: “Yiğit olan belli,
Eserle ölçülür insanın hâli.
Millete adamak en güzel yolu,
Hizmetle yükselir insanın adı.”
Kayıt Tarihi : 16.10.2026 16:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
