Yolum belirsiz, dağlar aşılmaz,
Sen rehber olmazsan yollar kısalmaz.
Nefsimin eline bırakırsan beni,
Yoksa bu sıkıntıdan ruhum çıkamaz.
Çevir bakışımı kendi nuruna,
Her şeyi bilemem, her şeye gücüm yetmez.
Zaten varlığımın sırrı da her şeyi çözmekte değil, haddimi bilmekte gizli.
Bazen aklım dünyanın gürültüsüne çok takılıyor,
Sonra usulca bir ferahlık düşüyor içime:
Biz buralı değiliz ki, sadece bir süreliğine yoldan geçiyoruz.
Seherin bağrında titrerken hece,
Sırra teslim olur karanlık gece,
O çetin hesapta, makamı yüce,
Şefaat tacıdır sabah namazı
Gözümüzün nuru ümmetin efendisi,
Sensiz bu kainat bir gurbet hanı.
Topraklar anlasın, bilsin kainat,
Seninle anlam bulur bu fani hayat.
Şu yalan dünyanın kahrı bitmiyor,
Ruhum daralıyor, gücüm yetmiyor.
Çile tezgahında ömür eriyor,
Gönlüm aslına bir hasret çekiyor.
Dışarda kopsa da amansız tufan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!