Anne toprak takarak göğsüne binbir çiçeği,
Gözü yollardaki âşık gibi bekler geceyi.
Kıskanır onları kendince ağustosböceği,
CIR CIR!
En büyük vuslat odur, gökte huşû, yerde huşû,
Bu sükûn ürkütüyor doğduğu yerlerde kuşu.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta