Hülyalı akşamların, serin gölgelerinde,
Sevdalı gözlerinle, bana neler söylerdin.
Çiçekleri cennetten, aşkın bahçelerinde,
İnan sevgim ebedi, kalbim senindir derdin.
Sesinin her nağmesi, aşkını bestelerdi,
Aşk bilmeyen kalbimi, avuçlarına verdim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta