Aşkı öyle kolay sanma sevdiğim,
Yakmayı biliyorsan, öyle yak ,öyle sev beni.
Kül edip rüzgarlarda savrulmadan,
O ateşi söndürebiliyorsan, öyle sev beni....
Aşkı öyle kolay sanma sevdiğim,
Kar olup yağmayı biliyorsan, öyle yağ ,öyle sev beni.
Çığ olup kaybettiğinde beni içinde,
Bulup tekrar çıkarabiliyorsan kaybolan beni,
Öyle sev beni....
Aşkı öyle kolay sanma sevdiğim,
Rüzgar olup esmeyi biliyorsan, öyle es , öyle sev beni.
Yaprak gibi savurup beni gökyüzüne,
Yorulup düştüğümde dalım olabiliyorsan tekrar bana,
Öyle sev beni....
Ben çok yoruldum biliyor musun?
Aşk diye yaktıkları ateşlerde yanmaktan,
Yüreğime yağan o karların altında kalıp donmaktan,
Hangi ağaçtan kopmuş belli olmayan,
Öksüz bir yaprak gibi kurumaktan...
Seveceksen beni öyle sev ki;
Eğer üşürsem, ateşim ol ısıt benim,
Yanarsam, karım ol, üstüme yağ söndür beni,
Ve kurumayan bir yaprak olacaksam dalında,
Seveceksen işte böyle sev beni.........
Kayıt Tarihi : 25.07.2026 19:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!