İnsanlar; önce, insanların kanını bozdular...
Sonra; hava, su, toprağın mîzânını bozdular...
İlim denilen meleği kalleşçe esir alıp;
Medenî olduk diyerek,sapıttılar,azdılar...
Her feyzi parada görecek kadar kurnazdılar...
Maddeten yükselip,mânen alçalan,yobazdılar...
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta