Her sabah aynı çile,
Uyanmak istemez uykusundan bile.
Gün ışığı acıtır canını,
Yollara düşer Boyacı Çocuk.
Yolda yürürken ufak taşları tekmeler.
İsyan eder Boyacı Çocuk.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler, çocukluğumu hatırladım.
Duyarlı Yüreğiniz için size teşekkür ediyorum. Tebrikler...
Çok güzel bir şiir... tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta