İnsan bazen düşüncenin boşluğundadır,bazen kendi doluluğun boşluklarında. Boşluk olmadığında doluluk anlaşılmaz,doluluk tükenmedikçe, boşluğun değeri değer dolduramaz. Kimine göre boştur dünya kimine göre o boşluk, kendi doluluğudur dünyaya yansıyan.
Dünyalar içinde dünyalar vardır. Bir boş dünya yansırsa yüreğine senin doluluğundur. Yalnızca yüreklere eksen olan dünyalar vardır.
Çünkü kendinde dünyadır insan.
Kendini boşlukta hissettiğinde düşün: dünyada boşlukta ve tüm boşluğa bir değer olarak dönüyor.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta