boşluğumun ulaşılmaz uzaklığında düşünürken seni
umutlarımın sessizliginde sessizce bekliyorum gözü yaşlı
yüzün bir giz boşluğun ihtişamlı sonsuzluğunda bir yıldız gibi
gönlümde parlarken ulaşamamak milyonlarca yıldız arasında
unutmadım çehren kalbimde bir sır gibi hiç çıkmaz aynı sen
girdaplarımın çıkış yolu ahengiylesavruluyorum canım
bekleyişimin umutsuz çığlıklarıyarınlarımın sevdaları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta