Boş Verdiklerim Şiiri - Levent Karakaş 2

Ve bir de boşvermişliklerim var benim,
Yorulup da kenara çekildiğim anlar.
Ne savaşa gücümün kaldığı,
Ne de teslim olmaya razı geldiğim zamanlar.
İncinmemek için ardına saklandığım bir kalkan,
"Aman, ne olursa olsun" deyip geçtiğim...
Oysa en çok umursadıklarımmış meğer,
Kendi ellerimle gözden çıkardıklarım, vazgeçtiğim.
Öyle bir eşik ki bu durduğum yer;
Ne keşkeler dindiriyor sızımı,
Ne "gibi"ler veriyor aradığım cevabı.
Boşvermişliğin o soğuk sessizliğinde,
Kendi kendime ödetiyorum bu hesabı.