Bir Nefes Şükür Şiiri - Levent Karakaş 2

Gümüşi bir sükûnet iner usulca içime,
Mehtabın ışığıyla gece dokunur tenime.
Verandada serinlik, elde ince belli çay,
Dertler usulca susar, huzur siner derinime.

Mehtap vurur toprağa, gölgeler bile uysal,
Rüzgârın fısıltısı eski, huzurlu bir masal.
Ne yarının telaşı ne dünün yorgunluğu,
Gönlüm bu gece duru, gönlüm bu gece dingin.

Bir yudum sıcaklıkta çözülür bütün düğüm,
Gökyüzüne baktıkça hafifler içimde yüküm.
Karanlık bile aydın, sessizlik bile şarkı,
Gecenin kucağında kendime döner yüzüm.

Gözlerim ufka dalar, ruhumda taze bahar,
Ay ışığı dallardan süzülür, içime akar.
Sadece anın sesi, sadece kalbin ritmi,
Meğer insan durunca neler duyar, neler…

Çaydan ince bir buğu yükselirken geceye,
Gönlüm coşar, sığmaz olur gördüğüm güzelliğe.
Rabbim, Sen ne nimetler sermişsin önümüze,
Bin şükür bu huzura, bu geceye, bu nefese!