Bir cenaze arabası geçti
Az önce önümden...
Telaşlıydı ve birazda dalgın.
Görmedi beni sanırım.
Koştum peşinden yakaladım.
İnsanlar ne tuhaf! Ne oluyor acaba?
Meraklı bakışlar ve homurtular eşliğinde
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta