Boş Hayal Şiiri - Kasım Kobakçı

Bütün kitapların, mühürünü açan,
Gönül bahçesinde, çiçekleri saçan,
Deli rüzgarlardan, bir köşeye kaçan,
Sensin sırrı olan, hep göklerde uçan.
*
Gönlümüzü yakan, alevli bir ateş,
Düşler aleminde, olduk hepten serkeş,
Unuttuk her şeyi, ararken yeni eş,
O günü beklerken, bütün hiyle kalleş.
*
Dağların ucunda, rüzgar eser serin,
Emekle yorulmuş, insanlık çok derin,
Bir hedef koyulsa, bilinmez ki yerin,
Adalet kanunu, bu hüküm de senin.
*
Ufak detaylarda, kaybolduk hepimiz,
Çıkılmaz bir yola, hevesle girdik biz,
Aklımız uçup da, silindi her bir iz,
Kendimizi aşıp, çözmedik hiçbir giz.
*
Geçmişin bilgesi, durup bunu sorar,
Ulu bir haberci, gökten bir ses arar,
Yazıcı oğlu da, zihnini hep yorar,
Sensin sırrı olan, böyle çıkar karar.
*
Artık inat etme, boş hayale dalan,
Boşa söylenenler, hepsi koca yalan,
Geriye dön bir bak, nedir bize kalan?
Sensin sırrı olan, ruhumuza dolan.